"Bloedverwanten"

Intussen zijn wij twee nachten in de VS maar lijkt het minstens een week. De tijd lijkt ook twee keer zo snel te gaan omdat je nog met één been in de Nederlandse tijd (zeven uur later) leeft. Na de ochtend met de tamales in "Jessica's place(?)" zijn wij naar Zilker Park gereden. Het eerste doel daar was om de foto die Frank tien jaar geleden vanaf een brug bij het park van de skyline van Austin schoot, opnieuw te schieten , natuurlijk vanaf het zelfde punt als destijds. Het resultaat was een "zoek de dertig verschillen". Man, man wat is er een boel bijgebouwd. 

Daar vlak bij zijn wij naar "Blue Genie" Art Bazaar geweest. Een grote markthal die elk jaar van Black Friday tot Kerstavond geopend is. Hier kan je handgemaakte kunstwerken en cadeautjes van allerlei aard van meer dan tweehonderd locale & regionale kunstenaars kopen. Je wordt er vrij hebberig van want het zijn vaak unieke spulletjes die je in geen enkel Nederlands warenhuis of markthal zo ziet. 

Erna een stuk gelopen, o.a langs Butler Metro Park, een van de vele leuke parken in Austin. Roisel heeft in zijn studietijd in Austin (Arts) meegedongen naar het helpen inrichten van dit park. Hij is toen tweede geworden. Hij is tegenwoordig docent Kunstvormen op een basisschool in Austin. Hij geeft les aan kleuters tot en met de oudere basisschool kinderen en doet mee aan het geven van symposia voor kunstdocenten. Een buitengewoon sympatieke en bevlogen man  is hij. Het dochtertje van hem en Corrie, Ave, een meiske van zeven jaar met een erg creatief en slim, "wijs" brein, belooft een groot kunstenares te worden.

Het was erg fijn toeven bij het drietal. Veel gepraat, gelachen en lekker en genoeglijk met elkaar gegeten. Toppunt wat mij betreft was de avocado op toast en de zeewiervellen met tonijnsalade.

Om circa 11 uur kwam Celia vanuit San Antonio, zo'n anderhalf uur (met opbrekingen en files tegen de twee uur) "aangevlogen" om ons vandaag mee te nemen naar haar huis in het "Two Creeks" gebied in San Antonio.

Celia, onze Mexicaanse tante, inmiddels voorbij de tachtig, is nog steeds niet bij te houden in energie. Het is een groot genoegen om bij haar te mogen  logeren in de aanloop van het Thanksgiving weekend. Morgen komen Renee (Wills oudste dochter) en haar man Steve, woonachtig in Washington DC ook hier aan.

Het gaat al met al erg lijken op de serie "Bloedverwanten", de dramaserie van de Avro/Tros uit 2010-2014 met o.a. Henriette Tol en Derek de Lint waar ik destijds bijzonder van gesmuld heb.

Maar, ik hou nu op. De klok zegt 21.45u, maar mijn lijf zegt nog steeds 14.45u. Tot morgen of zoiets!