ODE aan de zomer!

De beloofde recensie van ons bezoek woensdagavond bij Restaurant & Café Onder de Eiken in Dwingelo.

"In de nabijheid van de mooiste brink van Drenthe vindt u onze fraaie, in 1853 gebouwde, boerderij met daarin gevestigd café-restaurant “Onder de Eiken”. Het rustieke boerenerf is omsloten met machtige oude eiken, beuken- en meidoornheggen."

De boerderij is opgedeeld in de "Heerenkamer" aan de voorzijde. In de Heerenkamer kunnen circa 28 gasten. Er waren die avond vier tafels bezet, bij elkaar 8 gasten inclusief wij. Daarachter de "Gelagkamer" waar de bar + tap, (stam) tafels met een iets verhoogde opkamer waar gemakkelijk een band of dj gehuisvest kan zijn. In de gelagkamer waren 4 mensen aanwezig. Voor heb je ook nog de "Deel" waar feesten en partijen gehouden kunnen worden. Boven twee gastenkamers waar je als je te diep in het glaasje gekeken hebt kunt overnachten

Buiten een  moestuin met kruiden en zelf gezaaide en geplante groenten;  sinds 2006 herkenbaar geworden voor Onder de Eiken en de gasten. De tuin gebruiken ze optimaal voor onze restaurantkeuken en eigen gebruik.

De sla, venkel, bonen, bieten, rabarber en kruiden kunnen niet verser in de gerechten en sauzen. Het is geloof ik een familiebedrijf, de leden noemen zich de "Crew".

Wij hebben er heerlijk gegeten. Het wild komt van nabij; de racotta toe was echt om je vingers bij af te likken: verse racotta met granola en allerlei zaden, noten en pitten gelardeerd met een chutney van vijgen en nog een fruitsoort die ik maar niet kon thuisbrengen. Zelden zo'n lekker toetje gehad. Een echt "Omfietstoetje".

Als je terugrijdt is het werkelijk pikke- en pikkedonker en fluisterstil; het licht van de koplampen die op de bomenrij links en rechts van de met steentjes geplaveide, meanderende straten schijnen, werkt hypnotiserend. Gelukkig reedt Paul ;)

Het was een prima midweek zo in het mooie, oude Drenthe (in de Middeleeuwen, 1024 wordt het graafschap Drenthe voor het eerst benoemd maar er zijn sporen van bebouwing te vinden uit de Ijzertijd -800v Chr Romeinse tijd begin van de jaartelling). De wegen zijn nog mooi geplaveid met klinkers; oude bomen flankeren de wegen die zelden kaarsrecht zijn. Het licht is zo mooi in de herfst. Maar waarschijnlijk in alle jaargetijden.

Zoals bv de heide in het Dwingevelderpark. Twee belangrijke soorten: de dopheide (roze, vanaf juni) en de struikheide (meer paars, vanaf julie). Toen wij er waren was de heide uitgebloeid. Wat je overhoudt zijn okergeel/bruine struikjes. Als de zon er op schijnt, krijgen ze een betoverende gouden gloed. Erg mooi.

We hebben voornamelijk gefietst. Daardoor hebben we het "Plankenpad" gemist, een lange wandelroute voornamelijk over planken ivm de natte gronden.

Wéér een reden om een keer terug te gaan.