Nationaal Park Dwingelderveld

Nee, geen wolven gezien vandaag. Maar wel héél véél schapen. We stonden op een bepaald moment helemaal temidden van een kudde schapen. En dat gaf een heel vredig en ook erg veilig gevoel. Immers die eventuele wolven zouden altijd aan de randen met happen en eten beginnen. 

We bevonden ons vandaag in het Nationaal Park Dwingelderveld. Dit heidegebied in Zuidwest Drenthe is het grootste aaneengesloten natte heidegebied van West-Europa. ( Dat natte moet ik nog uitzoeken). Er zijn maar liefst twee schaapskudden met herder die de heide in conditie houden. Eén van die kudden zijn wij dus vandaag tegen het lijf gelopen. Mooie beessies en heel fotogeniek met dat fraaie, wisselend bewolkte weer met flarden zonnestralen vandaag. De schaapsherderin vertelde dat er ook ergens een raaf te horen moest zijn. Maar ik hoorde alleen de belletjes om de nekken van de schapen.

n 1991 is het Dwingelderveld ingesteld als Nationaal Park. Het gebied is het grootste aaneengesloten natte heidegebied van het land. Dat was een van de belangrijkste redenen om het gebied aan te wijzen als Nationaal Park. In het gebied komen veel bedreigde planten- en diersoorten voor.

Het is een schitterend gebied, want je vindt er zacht glooiende heidevelden met plassen en vennetjes, bos, en stuifzand. In de omringende schilderachtige esdorpen zoals Ruinen en Dwingeloo is de cultuurhistorie van pakweg een eeuw geleden nog tastbaar aanwezig... Aldus de zalvende tekst op de website. Ons  huisje is gelegen net buiten Ansen, aan de rand van het park, in het zuidwesten. 

In het Dwingelderveld komen zowel dopheide als struikheide voor, twee kenmerkende planten van het Drentse heidelandschap. Ook zeldzame planten zoals beenbreek (geen idee wat dit is) en klokjesgentiaan voelen zich hier thuis. In het gebied zijn bijna driehonderd soorten vogels te zien en te horen (vandaag dus ook een raaf), waarvan een groot aantal ook in het gebied broedt. Ook voor tientallen soorten vlinders en bijna alle Nederlandse reptielen (adders en ringslangen) zijn de omstandigheden in het Dwingelderveld gunstig.

En door dit alles moois konden wij vandaag dus heerlijk fietsen. Het weer was een meevaller. De regen was namelijk vannacht al gevallen. Blauwe luchten met voornamelijk witte wolken. Weinig wind. Een oase van rust (het is hier nog geen herfstvakantie). Het voelde bijna als een belediging als er toch een medeweggebruiker mede van de weg gebruikmaakte.

Ach wat een onzin. Het was gewoon een fijne dag!