Keuringsdienst van waarde

Vaak krijg ik mijn reisblog niet af tijdens mijn vakantie. Ook dit keer niet. Een lange reisdag gehad van maandag op dinsdag. Heel prettig overigens, pas om 18u vliegen dus ruim op tijd om rustig alles af te handelen. Geen haast. Ontbijten en véél praten met Celia. Wat een leuke, stoere en sterke, intelligente vrouw is dat . Ik zal de gesprekken met haar missen. Frank heeft de autorit naar Austin- Bergstrom Airport gereden. Geen files, geen haast. Weer langs de vele wegen en fly overs in aanbouw. Het bekende beeld langs de "Mopac" (Missouri Pacific Railroad) die naar West Texas leidt van industrie, malls, restaurants. 

De vlucht was op zich prima. We hadden stoelen in de rij achter de eerste klas, met veel beenruimte. Zelfs nog een uurtje geslapen. Daarna werken/avonddienst (mijn laatste!)/Frank's verjaardag/werken. Dus van bloggen kwam niets. 

Gisteren op de vrijdag, 5 december, gewerkt (geruild met Kiki voor de maandag). Wat ik sinds lange tijden niet meer meegemaakt heb, was dat ik zowaar einde middag tijd had om contact op te nemen met apple ("Support Eppel dat kam"). Dit omdat ik de verkeerde Apple pencil voor mijn IPad gekocht had in de Apple Store in San Antonio, Texas die ik vervolgens in de Apple Store in Den Haag had willen ruilen.

Ik heb mijn telefoontje geklokt (>40 minuten). Op de website van Apple Support vind je verrassend makkelijk een 088- nummer waar een vrouwelijke AI persoon je begroet. Zij probeert je naar het juiste loket door te verwijzen. "Ik wil mijn apple pencil ruilen" snapt zij niet en vraagt dan maar of ik wil wachten op een doorverbinding naar iemand, hopelijk van vlees en bloed. In de wachttijd kon ik kiezen tussen stilte, pop muziek, klassieke muziek of Jazz. Ik was in een gezellige bui en koos voor Jazz. Na een paar minuten Jazz kreeg ik iemand met een mannelijke stem aan de lijn. Ik heb zijn aantal "uhhh's" niet geteld maar het waren er veel. Uiteindelijk snapte hij dat ik mijn in een Amerikaanse Apple store gekochte Apple Pencil wilde ruilen in een Nederlandse Apple store aangezien ik inmiddels weer in mijn thuisland was.

Toen besloot hij dat ik hogerop moest, dit keer naar de VS zelf. Na een paar minuten (stilte dit keer) kreeg ik een Amerikaanse vrouw aan de lijn. : "Hi, this is Julia (of zoiets), how may I help you?". Ik kon weer van kiet af aan mijn verhaal doen. Hmmm, dit probleem vereiste toch de afhandeling door een superior. Halve minuut stilte dit keer; "Hi,this is Anna (of zoiets), how may I help you?" Weer dezelfde uiteenzetting mijnerzijds. Ik begon er inmiddels behoorlijk bedreven in te worden. Ik weet niet of jullie weleens naar "Keuringsdienst van Waarde" kijken, maar zo voelde het geheel voor mij aan. Ik kreeg er zelfs lol in om dezelfde vraag steeds aan een nieuw persoon te vragen....

"Anne"  moest het Apple Pencil probleem ook weer met een super superior bespreken. Dit keer vijf minuten stilte. "Anne" kwam terug met het advies van de super superior. Ik moest de Apple Pencil in persona in San Antonio Texas komen ruilen. Hoe ik het ook probeerde, kon ik bv de pencil opsturen? Nee, niet dus. Persoonlijk en binnen twee weken. Dat ik niet van plan was binnen veertien dagen weer een ticket naar VS te kopen, maakte geen indruk. "I do apologize" zei "Anna" nog. Ach, zij is ook maar een pion. Voor het eerst was ik blij met de onmiddellijke enquête via de mail die volgde op mijn telefoongesprek. Je begrijpt, ik heb "Apple" van katoen gegeven in mijn waardering ;) 

Zo, nu heb ik lekker even mijn frustratie van mij af kunnen schrijven (luxeprobleem); volgende blog zal meer gaan over de leuke encounter met onze "van Wisse" familie in Amerika.