"Skyhawk"

Ohhhh, wat was het vanochtend gewéldig leuk. Paul had voor ons een vluchtje geboekt bij Aerodrome Belvés. Vorig jaar ging hij met de jongens (boven Arnemuiden) , dit jaar mocht ik mee de lucht in. Het vliegtuigje was een Cessna, "Skyhawk" F-GISP; 4 stoelen, dus buiten de piloot konden er maar drie mensen mee. De vlucht zou om tien uur zijn; vliegveldje een half uurtje rijden met de auto vanaf ons huis. Een prachtige, heldere ochtend, aangenaam zacht warm nog. Het vliegveldje alleraardigst, een zojuist door de tractor gemaaide airstrip en taxibaan. "Daniel" een zeer aimabele vijftiger, was onze piloot. De begroeting: "Komen jullie voor het vliegen?" in het Frans, terwijl hij met beide armen vliegbewegingen maakte.

Niets identiteitspapieren checken, niets achterdochtig naar onze tassen kijkend. Niets van dat alles. Heerlijk, alles vol vertrouwen; zó lekker ouderwets...

"Zullen we"? En ja, we zulden! Nathan en ik achterin, uiteraard allebei aan het raampje. Frank voorin, als copiloot. En daar gingen wij, pruttelend boven de Perigord. Prachtig landschap met mooie groene heuvels, de Dordogne, gelardeerd met de nodige kastelen, slingerde zich door het landschap. Door de wolkeloze heldere ochtend vér zicht. Binnen het halve uurtje Sarlat "links" van ons gezien en verder natuurlijk veel leuke andere dorpjes. Het barst er van de zwembaden, dat is ook zo'n gezellig gezicht.

Bij terugkeren richting landingcircuit mocht Frank het stuur overnemen. Nathan haastig achterin op zoeken wat zweefvliegpiloot in het Frans is. ("Pilote de planeur") waarop Daniel zei: "ah nu begrijp ik waarom je het zo goed doet". Dat vervult je toch met trots!

Intussen had Paul ook een heel leuke ochtend: hij verzorgde het filmen van start en landing en kon tussendoor ongestoord in de hangaars rondsnuffelen. Er waren nog een paar vliegtuigjes in actie. Er werden doorstarten geoefend. Alles zo heerlijk gemoedelijk.

Ben zo blij dat het nog bestaat!