Retour de France

And now for something completely different...logeren in een gloednieuw gerenoveerde zolderetage in Autun. De reis erheen begon zoals eerder geschreven met de misstap en val van Jade resulterend in een enkelfractuur rechts in de vroege morgen van vrijdag . In de nanacht/vroege ochtend zijn de meeste mensen niet op hun best. Je cortisolspiegel volgt een circadiaans (24uurs) ritme en is 's ochtends op zijn hoogst. Vlak voor het ontwaken stijgt hij snel (de Cortisol Awakenings Response-CAR). Normaliter, als je werkt, is je ritme verschuift naar vroeg (in ons geval staan we door de week om 6.30u op). Op vakantie is mijn ideale ontwaaktijd rond 8.00u. Dan is mijn CAR na twee weken vakantie dus wat later ingesteld.

Als er iets gebeurt waardoor je sympathische zenuwstelsel plotseling actief moet worden (als je lijf nog helemaal in de parasympatische stand staat) dan zit je eigenlijk vóór je cortisolpiek. Daarom voel je je meestal in nachtdiensten in de nanacht en de hele vroege ochtend zo gammel als je van je hazenslaapje gewekt word voor een visite of consult op de post. Daarom gebeuren de meeste hartinfarcten in de nanacht. Heeft allemaal met je cortisolspiegel te maken.

Vrijdagochtend zijn Paul en ik om een uur of tien naar Autun afgereisd. Paul reed (dat doet hij eigenlijk altijd, zeker als we met de IQ zijn) en ik kon onderweg mijn ogen haast niet openhouden. Af en toe loerde ik op mijn telefoon om te kijken of mijn examenuitslag (die zouden we op 18 juli krijgen) er al was. En ineens, ja hoor; de uitslag: "Geslaagd!" Toen voelde ik pas dat ik al de afgelopen weken eigenlijk in een te hoog toerental bezig geweest ben. De praktijk is extra druk vlak voor de vakantie, veel ernstig zieken zijn er ook. Tussen de bedrijven door proberen te studeren. Op zaterdagochtend examen; op zaterdagmiddag pakken en op zondagochtend na het sporten naar Frankrijk toe. Daar heerlijke en gezellige dagen gehad maar wel met véél sitting-breaks (hetgeen natuurlijk wel gezond is!)

Aangekomen op vrijdagmiddag 16u in Autun na een verder prima reis werden wij weer bij uitstappen door de klamme, warme deken van hitte tegemoetgekomen. Op 7 Avenue Charles de Gaulle stond David (de verhuurder) ons al op te wachten voor het appartement. Drie lange, warme trappen lopen met onze bagage (gelukkig had David het dragen van mijn koffer op zich genomen) kwamen wij bij de zolderetage aan. Ineens was daar achter de  gloednieuwe, moderne toegangsdeur een appartement met strak modern en smaakvol interieur. Ruim, geen spinnenwebben, glad en....koel!! Dankzij airconditioning. 

Een kingsize bed, niet te hard, niet te zacht (die hadden we in Sarlat moeten  hebben, Yvette!) satijnen lakens, fijne kussens met ook weer een airco.

Ik heb geslapen als een roos. Morgen meer over Autun. Zometeen gaan we de terugreis naar Nederland weer oppakken. Pleisterplaats zal zijn nabij Laons.