Payback

Vandaag was het Mumok en Hundertwasserdag. 

Wij zitten hier best goed, in de Museum- en Rathauswijk. We zijn in de wat overzichtelijkere steden zoals Wenen het meest op de benenwagen te vinden. Dan kan je je een stad wat makkelijker "eigen" maken dan dat je bv de metro in gaat. Met de metro zijn wij wat minder vertrouwd. Gewoon, omdat we in Leiderdorp wonen en niet in een grote stad. Als ik aan de metro denk, moet ik altijd aan Parijs denken. Parijs, bijna 40 jaar geleden, in 1977, met de Middelbare School, mijn eerste ervaring met een metro. Geweldig vond ik dat. Die wat warme lucht en dat "ping"-  en "pppffffwwwwwhhhhttt" geluid als de deuren van de metrotrein opengaan. Je kocht een "carnet" en je kon die hele stad van a-z doorcrossen in een oogwenk.

Maar enfin, te voet dus vanmorgen. Het doel was de "MUMOK" (Museum Moderner Kunst Stiftung Ludwig Wien) in het MuseumsQuartier in Wenen.

Op 20 september 1962 werd het Oostenrijkse paviljoen van de Wereldtentoonstelling van 1958 in Brussel, het zogenaamde 20er Haus, als Museum des 20. Jahrhunderts in de Schweizer Garten in Wenen geopend. Een begin werd gemaakt met het verwerven van een eigen collectie.

Op https://www.mumok.at/ vind je meer over dit museum. Wat mij vooral bijblijft is de bijzonder rustige, fraaie, prikkelarme opstelling. Het museum is over 6 verdiepingen uitgesmeerd; van -2 tot +4 . Je kan de trap nemen of een glazen, heel "open" lift. Trap op te voet, trap af, om het even mee te maken, met de lift.

We starten op -2, kunst uit de 60-er jaren. "Fluxus"Indrukwekkend hier een filmpje van Yoko Ono "Cut Piece 1964" 

Ik heb het opgezocht op you tube, maar het lukte niet de link te kopiëren. Het duurt een paar minuten.

Yoko Ono zit roerloos op het toneel, voor zich een schaar. Mensen uit het publiek kunnen een stukje uit haar kleiding knippen. De blik van Yoko Ono hierbij, maar ook van de "knippers" spreekt boekdelen. Best aangrijpend.

Op de 0-de en eerste verdieping waren werken van Tobias Pils te zien; (eerst alleen in zwart wit, later met wat meer kleur) een hedendaagse "veelbelovende" kunstenaar. Ik moest er nog wel aan wennen en dacht: "je zou maar suppoost zijn en op de verdieping van Tobias Pils geplaatst zijn. Maar waarschijnlijk ben ik een cultuurbarbaar.

Nu, na weer een "volle dag met, ondanks de "Hop on/hop off" bus,  ruim 16.000 afgelegde stappen word ik een beetje müde.  Dus, de benen omhoog en ff Netflixen ;)

En oh ja, het goede nieuws: Vienna E Pass had waarschijnlijk geen zijn in negatieve reviews: ze gaan de tickets cancellen en refunden.

Morgen meer over Hundertwasser.