Veere en zo meer

Na al die foto's en Broodboot verhalen is het tijd om iets over het zo oh leuke- wel inmiddels wat toeristische en museumstadachtige-maar- nog -niet -overvolle - Veere op te schrijven. Het is een soort mini-Brugge in mijn beleving. Brugge is ook zo'n oppassend/gepoetst/monumentaal doch gezellig stadje.

Veere heette oorspronkelijk Kampvere; het was de plaats waar het veer vertrok van Walcheren naar Noord-Beveland. Het veer voer naar het in 1530 verdronken dorp Campen, later naar Kamperland. De Campveerse Toren herinnert met zijn naam aan dit veer. De afsluiting in 1961 van het Veerse Gat heeft het veer overbodig gemaakt, maar heeft ook het einde betekend van Veere als zeehaven. Nadien heeft het Veerse Meer zich ontwikkeld tot een belangrijk recreatiegebied met veel pleziervaart.

Veere scheidde zich vóór 1339 af van het ambacht Zandijk. In 1346 wordt Veere als 'die veste ter Vere', maar ook beschreven als dorp. Later, in de 15e eeuw wordt Veere stad genoemd, met het bijbehorende stadsrecht.                                                                    

In 1509 werd de stad door een stormvloed getroffen.

In de zestiende eeuw (tot 1560) was Veere de zetel van de Admiraliteit der Nederlanden. De Bourgondische heren van Veere bekleedden het ambt van admiraal.

In 1917 werd langs het kanaal Marinevliegkamp Veere opgericht. Het is in gebruik geweest als watervliegveld van 1917 tot 1945. Er waren hangars en een helling. Schuin tegenover de haven werd een mijnendepot gebouwd, hier werden naast zeemijnen ook munitie en torpedo's voor de watervliegtuigen opgeslagen. Na de capitulatie van Nederland gebruikten de Duitsers de locatie als een Marinestützpunkt maar stationeerden er geen vliegtuigen.

Onder invloed van het adellijke geslacht Van Borssele huwde Wolfert VI van Borssele in 1444 de Schotse koningsdochter Mary Stuart, dochter van Jacobus I van Schotland. Doordat het in 1541 de stapelplaats van Schotse wol in de Nederlanden werd, kwam de plaats tot grote bloei.

In de historische binnenstad van Veere zijn nog vele huizen, straten en gebouwen die stammen uit de 15de en 16de eeuw.

Het Stadhuis en de Schotse Huizen vormen samen museum Veere en geven je een inkijk in de rijke geschiedenis van de stad. Dit hebben Paul en ik een aantal jaar geleden eens bezichtigd; erg de moeite waard!

Vandaag de dag heeft Veere voornamelijk een toeristische functie. 

Yvette en ik vielen er bij ons bezoek aan Veere vandaag met onze neus in de boter: elke dinsdag van 2 juli t/m 3 september is er een  zogenaamde "historische markt". De marktkooplui zijn gekleed in historische kleding/streekdracht met demonstraties van oude ambachten, zoals deze week mandenvlechten en spinnen. Martkraampjes bieden antiek, brocante, sieraden, streekproducten zoals gerookte knoflook, thee en schapenkaas. Bijzonder vonden wij de marktkraam waar van zilveren bestek allerlei sieraden waren gemaakt; de glazen bloemen; handige vesten-gespen en andere ditjes en datjes. 

Bijzonder gezellig om samen met Yvette de markt af te struinen, de winkeltjes te bezoeken. Het wikken- en wegen over leuke Hi-D-Hi tassen met vogels en forellen. Yvette besloot tot een zalmroze tas met...een ijsvogel...! Die kan je natuurlijk niet laten liggen. Tussen de buien door, capuchon-op; capuchon-af. Jas aan, jas uit. Onvermoeibaar struinden wij tot wel 2 1/2 keer die markt af om uiteindelijk mijn laatste queeste; brillenkokers met de meest leuke prints te bemachtigen. 

Tussendoor nog  zalig broodjes op het terras van de Campveerse Toren, volledig in zonneschijn badend, kunnen nuttigen. 

Wat een supergezellige middag!

Na thuiskomst de verhalen aangehoord en de video's aanschouwd van de huisgenoten. Nathan, Simon en Maarten waren op strand-wandel/voettocht langs o.a. de Oosterschelde kering geweest en Frank en Paul  hadden met het sloepje windkracht 7 en een windhoos op het Veerse Meer getrotseerd.  De video's worden toegevoegd.

Na een maaltijd van een recept van Remko Kuipers uit zijn boek "Oergezond"- chili cón en sín carne- door Paul en Frank gefabriekt soldaat gemaakt te hebben zitten we nu vredig aan de avond thee en kijken terug op een geslaagde dag.